Ciężkie skrzydła drzwiowe, wykonane z płyty wiórowej lub grubej sklejki — szczególnie w szafach i wysokich szafkach — znacznie obciążają zawiasy. W krótkim czasie wkręty mocujące zawiasy luzują się, przeguby zawias wycierają, a drzwi opadają. Dlatego stolarze wykonują też drzwi meblowe z ram drewnianych, oklejonych dwustronnie arkuszami sklejki, płytami pilśniowymi twardymi albo cienkimi deseczkami. Oklejane okleiną, ozdobione listewkami i kształtowymi doklejkami — sprawiają wrażenie solidnych i masywnych, wykonanych z drewna litego. Przykłady konstrukcji drzwi ramowych oklejanych. Zewnętrzne wykładziny kryją nawet nieudolnie wykonane ramy. Można je także wykonać z pośledniejszych gatunków drewna, lecz tak, aby nie spowodować wypaczenia ramy. Dlatego konstrukcje te są zalecane dla hobbistów. Po przyklejeniu do ramy zewnętrznych okładzin mogą wystąpić na ich powierzchni wklęśnięcia, wypukłości lub pofalowania. Powstają one w rezultacie nieprawidłowego sklejenia.
Równie łatwe w obróbce, chociaż niezbyt trwałe w użytkowaniu, są drzwi zestawione z listewek usztywnionych dwiema listwami czołowymi, bez ram i okładzin. Przy osadzaniu takich drzwi należy pamiętać, aby listwy usztywniające połączyć zgodnie z zasadami podanymi w rozdziale o łączeniu drewna i sytuować je zawsze pionowo. Do nich trzeba przytwierdzić zawiasy.
Łączenie elementów płytowych w szafki i osadzanie w nich skrzydeł drzwiowych — to najczęściej praktykowane zajęcia stolarzy-hobbistów. Tak wykonuje się zabudowy ścian w kuchni, przedpokoju i w innych wnętrzach, tak zestawia się meblościanki. Znacznym ułatwieniem w takiej pracy jest możliwość kupienia gotowych drzwi. Wtedy trzeba dostosować projektowane skrzynie meblowe do wymiarów handlowych drzwi. Po zmontowaniu skrzyń wystarczy tylko zamocować zawiasy i po kłopocie, zwłaszcza gdy uda się kupić drzwi całkowicie wykończone. Podczas projektowania wyrobu należy rozwiązać problem — czy drzwi mają być wpuszczone w wewnętrzny zarys skrzyni meblowej, czy nakładane na czoło skrzyni. Zaleca się zastosowanie drzwi nakładanych. Przy wpuszczanych każde skrzydło musi być dokładnie, równo przycięte i wpasowane w prześwit skrzyni. Każda niedokładność razić będzie oko skośną szczeliną, brzydko wyglądającą na tle geometrycznych form konstrukcji mebla. Poza tym łatwiejsze jest osadzenie zawias.
Wyspecjalizowane zakłady przemysłowe i rzemieślnicze oferują różne odmiany zawias meblowych. Charakterystyczne dla wyrobów meblarskich są zawiasy taśmowe splatane, krótkie i długie, zwane z niemiecka szarnierami. Odmianą zawias splatanych są zawiasy czopikowe i czopowe (rys. 103a). Te ostatnie są wykonywane z ozdobnymi ramionami w przeróżnych stylach, z mosiądzu i ze stali, często odkuwane i imitujące zawiasy wykonywane niegdyś ręcznie przez kowali. Nie można ich bezkrytycznie stosować we wszystkich meblach. Nie nadają się do łączenia skrzydeł drzwiowych do mebli wykonanych całkowicie z płyt wiórowych. Wiąże się to z niebezpieczeństwem poluzowania wkrętów mocujących i odpadnięcia drzwi. Jak to przedstawiono na rys. 103b — jedna taśma zawiasy jest zawsze przykręcana do boku płyty. W rozdziale o łączeniu elementów wyjaśniono już, że nie wolno wkręcać wkrętów w czoła i boki płyt wiórowych, ani w czoła desek w kierunku włókien drzewnych; w środkowych warstwach płyty wiórowej, w warstwach o luźnej strukturze, wkręty mają bardzo małą zdolność utrzymywania się i zakleszczania. Chcąc uzyskać trwałe połączenie skrzydła drzwiowego, można przykręcać zawiasy tylko do powierzchni płyty (a nie do boku), a przy wkręcaniu wkrętów mocujących w drewno należy tak ustawić taśmę zawiasy, aby wkręt przekraczał kilka słojów przyrostów rocznych. Ponieważ nie zawsze jest to możliwe, należy użyć wtedy innych zawias.
zlewozmywak - tonery ricoh - Darmowy konkurs